suatu ketika dahulu...

saya hanya sendiri...
kalau nak jalan-jalan dengan kawan-kawan lain...
memang tak dapat...
( kne la ikut ckp ibubapa...)

sekarang...
bila saya diberi peluang untuk
pelajari kehidupan dengan sendiri....
baru saya mengerti mengapa ibubapa saya
terlalu 'caring' tentang saya....
malah kalau boleh...
saya nak yang berada di sisi saya selain keluarga permata hati
saya ialah teman baik saya...

suatu ketika dulu...
sukar untuk saya mendapat teman sebaik mereka...
tetapi...
hari ini...
saya bertuah dan bersyukur ke hadrat ALLAH S.W.T
kerana saya diberi peluang diantara peluang berharga
untuk bersahabat dengan mereka....

( buat hana. kak e'in. eyra. sal. nina. fara...
kalian teman yg amt saya sygi...dan insya-Allah, saya akn m'hargai
kalian dgn s'ikhlas hati saya....)